όπως ξέρουμε όλοι μας οι έφηβοι έχουμε την ικανότητα να κλαίμε πολύ εύκολα και να γελάμε επίσης εύκολα..Αυτό συμβαίνει γιατί μας αρέσει να απολαμβάνουμε τη κάθε μας στιγμή σαν να είναι τελευταία μας .
Όταν είμαστε με τους φίλους μας ή θα εκνευριστούμε πολύ εύκολα ή θα γελάσουμε και ως αποτέλεσμα θα κατουρηθούμε μες στη μέση του δρόμου.Ειδικά αμα έχεις τη κατάλληλη παρέα το γέλιο γίνεται μια συνήθεια..Και για να μην πολυλογώ θα μας συνιστούσα να μην σταματήσουμε να γελάμε γιατί όταν θα φτάσουμε σε μια συγκεκριμένη ηλικία θα ξεχάσουμε πως είναι το γέλιο εξαιτίας του συστήματος που επικρατεί.
Έχω ακούσει πολλούς εφήβους μαζί και μένα να λέμε πως ''είμαι άσχημος/η'' ή ''δεν θα με κάνουν παρέα επειδή δεν είμαι εξωτερικά σαν και εκείνους.''
Θα'θελα να πω πως τίποτα από αυτά δεν ισχύει γιατί ο καθένας μας έχει τη δικιά του ομορφιά.Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι αυτός που θα ορίσει έμμεσα την εξωτερική μας ομορφιά.Επίσης όταν η γιαγιά μας ήταν έφηβη το μόνο πους τους ένοιαζε ήταν το πόσο θα παίξουν έξω στην αυλή και το αν θα έχουν φαγητό για την επόμενη μέρα.Ενώ τώρα επειδή ο καπιταλισμός έκανε την εμφάνιση του μας νοιάζει μόνο το τι θα αγοράσουμε στις εκπτώσεις αν το ρούχο που θα αγοράσουμε θα είναι ''μάρκα'' ή ''μαϊμού'' και δεν νοιαζόμαστε για αγαθά όπως η αγάπη που είναι δωρεάν και η φιλία που είναι ένα από τα πιο σημαντικά αγαθά που μπορεί να προσφέρει κανείς..
Ζήτω τα εφηβικά χρόνια..! :D
